คอลัมน์: มอ'ไซคู์ยูไนเต็ด: ย่ำสนามแข่ง Madrasที่แดนใต้ของอินเดีย

ข่าวยานยนต์ หนังสือพิมพ์บ้านเมือง -- พฤหัสบดีที่ 22 สิงหาคม 2556 00:00:05 น.
กระแต

จะเรียกว่าเป็นการผจญภัยบนท้องถนนในเมือง Chennai  เมืองทางภาคใต้ของอินเดีย กับครั้งแรกในชีวิตที่เดินทางสู่ประเทศนี้ เพราะไม่เคยพบเจอจากที่ไหนมาก่อน เป็นธรรมดาที่จะขวัญอ่อนผวากับรถราที่ปาดหน้าแซะข้างกันอย่างนั้น แต่พอเจอะเจอนานวันเข้าก็รู้สึกจะชินกับการสัญจรบนท้องถนนเช่นนั้นได้ พอที่จะปรับตัวได้...ฮ่า ฮ่า

วันแรกใช้เวลาเดินทางชั่วโมงกว่าๆ ก็ไปถึงสนามแข่งรถในโปรแกรมแข่งขัน แบบตกใจอีกครั้ง

อ้าวถึงสนามแล้วรึนี่ เพราะทางเข้าสนามไม่ได้มีป้ายหรือซุ้มทางเข้าขนาดใหญ่แบบสนามแข่งทั่วๆ ไปที่ได้เคยไปเยือนมาก่อน เหมือนปากซอยทางเข้าบ้านที่เห็นชินตาในเมืองไทย มีแค่แผ่นป้ายสี่เหลี่ยมผืนผ้าขนาด 50x100 ซม. เขียน

เป็นภาษาอังกฤษ Madras Motor Sport Track  กับอาบังแต่งชุดฟอร์มยามสองคนยืนโบกรถที่จะเข้าสนาม พร้อมยื่นแผ่นเพลทที่มีกระดาษสีขาวเป็นแบบฟอร์มให้เฉพาะผู้จัดการทีมกรอกรายละเอียด ว่าชื่อเสียงเรียงนามอะไร มากันกี่คน

คิดถึงสนามไทยแลนด์เซอร์กิต ที่นครชัยศรี ขึ้นมาทันที ยังไงทางเข้าสนามแข่งบ้านเราก็ยังดูดีกว่าแหละ

สนามแข่งรถแห่งนี้ สร้างขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ.1976 ซึ่งออกแบบโดย Jackie Stewart  แชมป์โลกขับรถยนต์ มีความยาว 3.7 กิโลเมตร มีโค้งทั้งหมด 12 โค้ง รูปร่างสนามถ้าใครเคยไปเห็นสนามแข่งรถที่แก่งกระจาน จะรู้สึกว่ามีส่วนคล้ายกันอยู่บ้าง

จุดประสงค์ของการสร้างสนามแห่งนี้ขึ้นมา ส่วนหนึ่งไว้เป็นคอร์สเทสต์รถของค่ายรถยนต์ "ฮุนได" เพราะอยู่ตรงข้ามกับโรงงานค่ายรถยี่ห้อนี้ ดังนั้นจึงไม่ได้เห็นการก่อสร้างอัฒจันทร์ผู้ชมเอาไว้เลย และไม่ค่อยมีรายการแข่งขันรถสักเท่าใด สังเกตได้จากร่องรอยตามพิททีมแข่ง ที่เขรอะไปด้วยฝุ่นเต็มพื้นพิท

สิ่งแรกที่อยากรู้มากที่สุดว่าห้องน้ำของสนามแข่งจะมีหน้าตาเป็นอย่างไร เมื่อลองเข้าไปสัมผัสก็ต้องแอบชมอยู่ในใจ ถึงจะคับแคบแต่ก็ดูสะอาดไร้คราบเขรอะตามโถสุขภัณฑ์

อีกทั้งอาคารที่สร้างเป็นพิทให้ทีมแข่งเตรียมรถแข่งนั้น อาจจะดูเหมือนโรงเรือนหรือคอกปศุสัตว์อะไรประมาณนั้น แต่พอทุกทีมได้เข้าไปจัดเตรียมและตกแต่งกันเรียบร้อยแล้ว ก็ดูดีขึ้นมาบ้างพอสมควร แต่เวลาฝนตกและมีลมพัดก็เปียกปอนกันได้ง่ายๆ แถมน้ำยังขังในหลายๆ จุด

แทร็คหรือทางวิ่งแข่งอาจจะไม่กว้างขวาง แต่โดยรวมสภาพพื้นผิวยังค่อนข้างเรียบดี เซฟตี้แอเรียไม่มีบ่อกรวดบ่อทราย มองดูเหมือนถนนตัดเข้าไปในทุ่งหญ้าเลี้ยงวัว เวิ้งว้าง แต่รอบๆ สนามก็รกรุงรัง

ด้วยเป็นประเทศที่มีประชากรเยอะมาก การทำอะไรในสนามแข่งนี้จึงไม่ขาดแคลนกำลังคน อย่างอัฒจันทร์คนดูเขาก็ให้ช่างไม้มาทำกันสองวันก็เรียบร้อย จุคนดูได้เป็นร้อย ส่วนพนักงานทำความสะอาดก็ระดมผู้หญิงมาช่วยกันล้างกันขัดพื้นแทร็คแบบเดินแถวหน้ากระดานสอง-สามชั้น ไม่ถึงชั่วโมงพื้นถนนบริเวณพิทเลนที่ยาวร่วมๆ กิโลเมตรก็ปราศจากดินโคลน

อาบังขับรถบรรทุกน้ำนั่งเล่นโทรศัพท์สบายเฉิบที่ได้เห็นจนตั้งข้อสังเกตขึ้นมา คือว่างานเกี่ยวกับสิ่งปฏิกูลเลอะๆ หรือขยะทั้งหลายที่นั้นเห็นมีแต่ให้ผู้หญิงทำหน้าที่นี้ แม้แต่คนเก็บ-กวาดขยะตามถนนในเมือง Chennai เหมือนคนกวาดถนนของกอทอมอบ้านเราเลย ที่นิยมใช้แต่แรงงานผู้หญิง

จะอย่างไร สนาม Madras Motor Sport Track  แห่งนี้ ก็ได้ชื่อว่าเป็นหนึ่งในหกสังเวียนแข่งขันมอเตอร์ไซค์ชิงแชมป์เอเชียอีกครั้ง เมื่อสองฤดูกาลก่อนเคยจัดแข่งที่นี้แต่ทีมแข่งต่างๆ ก็ลงความเห็นว่าไม่อยากไปแข่งที่อินเดีย เพราะลำบากเรื่องอาหารการกิน

ขนาดทีมแข่งจากมาเลเซียอย่าง MUSASHI Boon Siew Honda Racing Team  ก่อนจะเดินทางไปยังอินเดียยังต้องจับสมาชิกในทีมทุกคนไปฉีดวัคซีนป้องกันเอาไว้ก่อน รอบคอบซะไม่มี (ที่ติ)

บรรยายใต้ภาพ
อาคารพิทของสนาม
หน่วยทาความสะอาด
บางส่วนของสนามแข่ง
อัฒจันทร์ผู้ชม
หน้าพิทในวันแข่ง
เรซควีนสาวอินเดีย
พื้นแทร็คช่วงทางตรง
ADVERTISEMENT
ข่าวที่เกี่ยวข้อง