มัน เป็น ธรรมชาติ และ ธรรมดา ของคนเป็น พ่อเลี้ยงกับลูกเลี้ยง หรือ แม่เลี้ยงกับลูกเลี้ยง จะต้องมีปัญหากันไม่มีสิ้นสุด
ครอบครัวไหน มีพ่อเลี้ยงกับลูกเลี้ยง ย่อมมีการขัดแย้งและความรู้สึกที่มันมักจะสวนทางกัน
มาเป็นพ่อเลี้ยงลูก ชนิดลูกไม่เป็นใจยังมาเป็นใหญ่ในบ้านอีก เดี๋ยวไล่ออกจากบ้านซะเลย
คนที่ เป็น “พ่อเลี้ยง” ส่วนใหญ่มักจะไม่ค่อยคิดถึงปัญหาที่จะเกิดกับลูกเลี้ยง จึงไม่ค่อยจะศึกษาก่อนว่าครอบครัวเก่าเขาเป็นยังไง
ยังไม่ทันศึกษาหาข้อมูล เพียงแต่มีโอกาสก็รีบ เข้ามา อยู่ในบ้านเลย ชนิดไม่รู้ว่าจะเข้ากับลูกเลี้ยงได้หรือเปล่า
ปัญหาของคนเป็นพ่อเลี้ยง จะยิ่งหนักหนาถ้าเกิดพ่อตัวจริงเอาใจลูก ไม่เคยขัดใจลูก อยากได้อะไรก็โอเค.ทุกเรื่อง
เป็นต้นว่า ลูกอยากนั่งเก้าอี้ตัวไหนเลือกได้เลย สำคัญแต่ลูกทุกๆ คนต้องรักพ่อตามใจพ่อ
เพราะฉะนั้น คนเป็นพ่อเลี้ยงจะต้องเอาใจลูกเลี้ยงให้เหมือนที่พ่อของเขาเอาใจ ตามใจ เป็นต้นว่า ถ้าลูกเลี้ยงอยากได้ที่ปรึกษา, อยาได้เลขาฯ อย่าไปขัดใจ