คอลัมน์: โลกและชีวิต: วิธีคิด เมื่อชีวิต...เจ็บปวด

ข่าวบันเทิง หนังสือพิมพ์แนวหน้า -- อังคารที่ 11 ธันวาคม 2561 00:00:25 น.
ศ.ดร.นพ.วิทยา นาควัชระ (จิตแพทย์)
คุณเคยรู้สึกเจ็บปวดบ้างไหม ?
เจ็บปวดนะครับ ไม่ใช่เจ็บป่วย ซึ่งมันต่างกัน
ความเจ็บป่วยนั้นเกิดขึ้นได้แน่ๆ คือ เจ็บ และ รู้สึกป่วย ทำให้อยากอยู่เฉยๆ

แต่ความเจ็บปวดนี้ เป็นความรู้สึกทางจิตใจหรือร่างกายที่มันเจ็บ...และปวดมากๆ ทำให้ไม่อยากอยู่นิ่ง อยากต่อสู้ดิ้นรน กระวนกระวาย ทรมาน และไม่อยากตาย

ความเจ็บปวดมีทั้งทางฝ่ายใจและฝ่ายกาย
ความเจ็บปวดทางใจ เช่น คนรักทรยศ นอกใจ ถูกญาติมิตรสนิทโกง ถูกสังคมด่าว่า ประณาม ส่วนความเจ็บปวดทางกายก็ได้แก่ บาดแผลทางกายชนิดต่างๆ
มีวิธีคิดหลายๆ อย่างเวลาชีวิตเจ็บปวดที่ท่านเคยได้ยินได้ฟังมาแล้ว
แต่ผมมีอีกวิธีหนึ่งครับ...
ผมจำคำพูดของตัวละครในภาพยนตร์ฝรั่งเรื่องหนึ่งกล่าวไว้น่าสนใจมาก มีใจความทำนองว่า
"ให้คิดว่าความเจ็บปวดเป็นมิตรของชีวิตของเราเถิด เมื่อใดที่เกิดความเจ็บปวดมันจะเตือนเราว่า เรายังมีชีวิต ยังไม่ตาย"

แล้วผมก็เอามาคิดต่อไปว่า...เมื่อเรารู้สึกเจ็บปวดแสดงว่าเรายังไม่ตาย และความเจ็บปวดทำให้เราดิ้นรน  อยากมีชีวิตอยู่ ฉะนั้น เราต้องมีความอดทน มีสติที่จะหาทางเอาชีวิตรอดและให้พ้นจากความเจ็บปวด อาจจะมองหาคนอื่นมาช่วย หรือต้องช่วยตัวเอง และต้องมีความอดทนให้มากเป็นอันดับแรกๆ ต้องมีความหวังว่าเหตุการณ์จะดีขึ้น เจ็บปวดน้อยลง มีสติและปัญญาคิดว่าจะทำอย่างไรต่อไปดี

ต้องคิดว่าทุกคนก็เคยเจ็บปวดอย่างเราหรือมากกว่า เพราะทุกคนยังมีชีวิตอยู่ ก็ต้องเจ็บปวดมาแล้วและผ่านได้แล้ว ไม่ใช่มีแต่เราคนเดียวหรอก
การเชื่อและยอมรับในเรื่องกฎแห่งกรรม จะทำให้เรายอมรับความเจ็บปวดได้ง่ายขึ้น

ขณะที่รู้สึกเจ็บปวดนั้น เราจะเร่งทำความดีให้มากขึ้น เพื่อให้ผลกรรมของการทำความดีในปัจจุบัน ทำให้เราดีขึ้นในอนาคตจากวันนี้ไป (ทำความดี เช่น ทาน ศีล ภาวนา)

การที่เราจดจ่อกับการตั้งใจทำความดี จะทำให้เราไม่จดจ่อกับความเจ็บปวดที่เรากำลังได้รับในขณะนั้น
เลิกวิเคราะห์เชิงโทษคนอื่นหรือโทษตัวเองเสียทีเถิดเพราะจะทำให้บาดแผลทางใจเหวอะหวะมากขึ้น เจ็บปวดมากขึ้น
เลิกผูกใจแค้น จองเวร จองกรรมกันเถิด อภัยให้กันดีกว่า

อย่าถามหาความยุติธรรมอย่างที่ใจอยากได้เลย ทุกอย่างมันจะยุติที่ธรรมชาติของโลกและชีวิตเสมอ ซึ่งก็คือ ยุติที่...ธรรมชาติ คือความไม่แน่นอนและยึดครองไม่ได้ไงเล่า

รู้แล้วอย่าตกใจนะ โลกและชีวิตเป็นเช่นนี้เอง... เป็นตะถะตา ไงเล่า

ต้องเข้าใจและยอมรับให้ได้ จะได้ไม่เจ็บปวดมากยอมรับเถิดว่าความเจ็บปวดทำให้เรารู้สึกว่าเรายังมีชีวิตอยู่ และจงรักชีวิตตัวเองให้เป็น หาแนวคิดโดยใช้สติปัญญาเพื่อเยียวยาชีวิต  และลดความเจ็บปวดลงดังกล่าวมาแล้วดีกว่า

ดีกว่าบ่นรำพันว่า โอย...เจ็บปวดเหลือเกิน...ซึ่งจะทำให้เจ็บปวดมากขึ้น...เรื้อรังมากขึ้น
ข่าวที่เกี่ยวข้อง