คอลัมน์: ฮอตจากไลน์: น้ำใจสร้างคน!!

ข่าวบันเทิง หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์ -- เสาร์ที่ 10 พฤศจิกายน 2561 00:00:34 น.

มีหญิงสาวคนหนี่ง...ด้วยฐานะยากจนเธอจึงมาทำงานในเมืองด้วยอาชีพรับจ้าง ใครจ้างอะไรก็ทำ มีวันหนึ่ง..มีคนจ้างไปซักผ้าผู้หญิงเพิ่งคลอด เป็นครอบครัวมีฐานะ โดยจ้างให้ซักผ้าอ้อม 5 วัน เพราะแม่บ้านลากลับบ้านด่วน

ขณะซักผ้าอยู่ แม่ลูกอ่อนได้มายืนดูการซักผ้าเหมือนเฝ้ากลัวจะขโมยของ กระทั่งวันสุดท้ายอยู่ๆ ก็มาบอกว่า...ตุ้มหูทองหาย ขอค้นตัว แต่ไม่เจอ และประกาศว่า ถ้าหาตุ้มหูไม่เจอจะไม่ให้เงินค่าจ้าง?

เรื่องถึงประมุขของบ้าน...เอาเงินให้เขาไป...ประมุขของบ้านสั่ง ภรรยาโยนเงิน 150 หยวนลงพื้น ประมุขของบ้านไม่พูดอะไร มองคนโยนเงินแล้วค่อยๆ ก้มลงเก็บเงินให้คนรับจ้างซักผ้า แล้วควักเพิ่มอีก 500 หยวน

"เธอฟังฉันนะ จริงอยู่ เธอยากจนในวันนี้ แต่มันก็ไม่ได้หมายความว่าต่อไปเธอจะไม่มีเหมือนเรามีในวันนี้...ทุกอย่างต้องใช้เวลา ใช้ความอดทน ความขยันและอดออม อายุเธอยังน้อย เธอถูกกล่าวหาว่าขโมยตุ้มหูเมียฉัน แต่ฉันมองแล้วเธอไม่มีสันดานแบบนั้นหรอก เงิน 500 หยวนมันจะเป็นเงินทุนให้เธอได้ลืมตาอ้าปากได้หากเธอมีพรสวรรค์และพรแสวง เงินนี้มันจะทำให้เธอเหมือนเดิมหากเธอเก็บไว้เฉยๆ เงินนี้มันจะพาเธอสบายหรือลำบากขึ้นอยู่กับการใช้ เลือกเอา จะทำงานต่ำต้อยตลอดไป หรือจะกล้าได้กล้าเสียเพื่ออนาคตที่ดีกว่านี้!!! ไปได้ ขอบใจที่มาช่วย"

นางกำเงิน 650 หยวน คิดวนไปเวียนมา...ว่าประมุขบ้านนี้กำลังสื่ออะไร ท้องก็ร้อง หิวก็หิว หนาวก็หนาว ในเมืองนี้ไม่มีขายอาหารที่บ้านนางมีเลย นางหิวมากและอยากกินเหลือเกิน... นางเดินเข้าร้านขายบะหมี่ ขอซื้อบะหมี่สักชามแก้ความหนาวหน่อยเถอะ ได้บะหมี่ชามใหญ่ใสๆ น้ำซุปกลมกล่อมก็จริง..แต่สู้ของที่บ้านนางไม่ได้เลย อร่อยกว่าเยอะ กินไปก็คิดถึงคำพูดของนายท่านนั้นไปด้วย หัวคิด ปากเคี้ยว ตามอง หม้อก๋วยเตี๋ยว การตีแป้ง อุปกรณ์ไม่เยอะ ทำคนเดียวได้นี่ ปิ๊งงงง!!!

ลงทุนซื้อหม้อ 3 ใบ ไม่ถึง 100 หยวน จานชาม ตะเกียบและอุปกรณ์ต่างๆ ไม่น่าเกิน 50 หยวน เราถูกแม่เคี่ยวเข็ญให้นวดแป้งจนรู้เทคนิค

การทำให้แป้งเหนียวนุ่ม เรามีสูตรของครอบครัวเรา ใครมากินก็ชมว่าอร่อย ซุปหม้อแรกทำแบบทุกคนที่นี่กิน ซุปหม้อที่ 2 ทำซุปของหมู่บ้านเรากิน อีกหม้อควรเป็นน้ำซุปตระกูลเรากิน...

ว่าแล้วนางก็รีบกิน กินแล้วนางก็ตรง         ดิ่งไปตลาดซื้อหม้อ 3 ใบ กระทะใหญ่ 1 ใบ เตา 4 อัน ชามก๋วยเตี๋ยวเลือกขนาดใหญ่สีน้ำเงิน แพงนิดหน่อย แต่สวยดี ซื้อมา 30 ใบ ตะเกียบ 100 คู่ เครื่องปรุงก๋วยเตี๋ยว แป้ง พริกแห้ง น้ำมัน และอื่นๆ หมดเงินไป 220 หยวน ได้ของครบ ของได้แล้ว แต่ร้านยังไม่ได้ทำไงดี??

นางเดินหาร้าน 2 วัน เจอร้านนึงเปิดให้เช่าค่าเช่า 100 หยวนต่อเดือน ร้านเล็กๆ แต่สภาพยังดี ทำความสะอาดให้ดีๆ แล้วซื้อโต๊ะ-เก้าอี้ไม้ไผ่วางได้ 6 โต๊ะ เก้าอี้ได้ 24 ตัว มีเด็กสาวมาขอทำงานด้วยช่วงที่นางกำลังทำความสะอาดร้าน นางก็กำลังต้องการคนช่วยพอดี จึงให้เดือนละ       50 หยวนก่อน..หากขายดีค่อยจ้างประจำและเพิ่มคนนางตกแต่งร้านด้วยมือนางเอง..ใช้เวลาตกแต่งร้าน 1 อาทิตย์ ใช้ไม้ไผ่มาขัดแล้วแขวนไว้ปกปิดรอยดำของผนัง มีพริกแห้ง ข้าวโพดแห้ง หัวหอมมัดประดับไว้ และถือเป็นที่เก็บไปด้วยเลย กลางวันจัดร้าน กลางคืนเคี่ยวน้ำซุปเข้มข้น และทดลองกินดู นางทำก๋วยเตี๋ยว..แม่นางได้ชิมก็บอกเสมอว่าอร่อย

เมื่อถึงเวลาเปิดร้าน นางไปจ้างให้เขาเขียนป้ายให้ 10 แผ่น เอาไปแปะทั่วตลาด "ร้านบะหมี่พื้นเมืองเปิดใหม่ ฟรีบะหมี่รสชาติฉงชิ่ง เผ็ด เข้ม หายหนาว" ได้ผล คนมาทานบะหมี่ที่ร้านจนนางทำไม่ทัน บะหมี่หมดภายในครึ่งวัน ลูกน้อง

นางแนะนำให้ทำเพิ่มอีก แต่นางไม่ทำ

"วันนี้เราขายได้ 100 ชาม ฟรี 100 ชาม เราจะทำโปรแบบนี้อีก 7 วัน" บะหมี่ราคาชามละ 1.5 หยวน ต้นทุนไม่ถึง 0.5 หยวน คนได้กินบะหมี่รสชาติจัดจ้านแล้วของหมู่บ้าน และอีกรสชาติเข้มข้นของครอบครัวเรา 7 วันนี้คงทำให้คนเปิดใจทานรสชาตินี้ได้แน่ๆ เราต้องไม่ขี้เหนียวน้ำซุป ใครๆ ก็ทานได้อิ่ม...

เปิดได้ 10 วัน นางก็คืนทุนทั้งหมดที่ลงไป แต่นางก็ยังไม่เพิ่มปริมาณของ แต่ลูกค้านางเพิ่มทุกวัน และซุปหมู่บ้านนางขายดีมาก ยิ่งวันไหนหนาวๆ ยิ่งขายดีมาก นางรับคนงานชายเพิ่มอีก 1 คน และเพิ่มค่าจ้างให้เด็กสาวที่มาช่วย นางปรับจ้างเดือนละ 80 หยวน กินกับนาง ทุกวันนางให้พิเศษลูกจ้างด้วยการให้ห่อบะหมี่กลับบ้านได้คนละ 2 ห่อ คนงานชายหน้าที่นวดแป้ง ทำเส้นให้นางที่หลังบ้าน ดูน้ำซุป คนงานหญิงล้างจาน เสิร์ฟ ส่วนตัวนางเองทำทุกอย่าง กิจการรุ่งเรืองมาก คนรอเข้าแถวกินบะหมี่นาง นางไม่ได้แถมบะหมี่แล้วก็จริง..แต่นางแถมถั่วต้มเค็มบนโต๊ะ ถ้วยเล็กๆ มันได้ผลมาก ลูกค้าติดใจถั่วต้มเค็มนาง

แล้ววันหนึ่ง..คนที่นางรอคอยก็มายืนตรงหน้านาง...

ได้ยินข่าวว่าบะหมี่หมู่บ้านนี้รสชาติจัดจ้านมาก ขอสักชามนะ นางโค้งตัวรับคำสั่งแล้วทำอย่างสุดใจ นางทำมาทั้งหมดที่นางมี 3 น้ำซุปในร้าน ท่านค่อยๆ ดื่มน้ำซุปของนางไปอย่างอร่อย เหนื่อยมั้ย?? คำถามสั้นๆ แต่รู้สึกอบอุ่นไปถึงสะดือ

นางกำ 650 หยวนไว้ในมือยื่นให้ท่านดู นางแจงไปว่า หลังจากที่ลงทุนทุกอย่าง นางเหลือเงินในมือ 80 หยวน จ่ายค่าเช่า 2 เดือน เหมือนเงินที่ท่านให้มาลงทุนหมดหน้าตัก ไม่คิดว่าจะขายไม่ดี เพราะเชื่อมั่นว่าตัวเองทำอร่อย ทำเหมือนที่ตัวเองกิน เน้นความสะอาด เน้นให้เขาอิ่ม เน้นให้เขามาได้บ่อยๆ และเพิ่มเติมความรู้สึกด้วยการให้ของเล็กๆ น้อยๆ เช่น ถั่วต้มเค็ม นอกจากจะได้ถั่วต้มเค็มแล้ว คนขายถั่วยังปลูกผักชีให้ด้วย รับซื้อผักจากเขาทั้งหมด เขาจะล้างมัดให้เรียบร้อยแล้วถึงเอามาส่ง ลูกน้องก็เลี้ยงไก่มาขายให้ทำน้ำซุป ร้านขายแป้งก็จะมาส่งแป้งถึงที่ คนส่งแป้งขอให้ภรรยามาทำงานด้วยช่วยล้างจาน และทำความสะอาดร้านให้ เพราะนางพูดไม่ได้ หนูรู้สึกดีใจที่หนูหัวเดียวกระเทียมลีบ แต่มีคนช่วยเหลือหลายคน

ท่านกล่าวว่า "ยินดีด้วยที่ประสบผลสำเร็จนะ รักษาความสำเร็จนี้ไว้ให้ได้ อดออมและยื่นโอกาสให้คนอื่นถ้ามีกำลังและโอกาส ฉันให้เธอในวันนั้น เพราะฉันดูมือเธอซักผ้ามากมาย แต่มือไม่แตก แสดงว่าเธอรู้จักดูแลตัวเอง ผิดกับคนบ้านนอกคนอื่นที่สกปรก ไม่รู้จักดูแลตัวเอง ความสำเร็จนี้มาจากเธอ ฉันแค่ยื่นโอกาสให้เธอเท่านั้น แต่การเดินไปมันคือหน้าที่ของเธอต่างหาก ท่านจ่ายค่าบะหมี่ 100 หยวน

แม้เธอจะคิดว่าฉันมีบุญคุณต่อเธอก็ตาม เมื่อเธอเปิดกิจการ ฉันมาอุดหนุนเธอ มาให้กำลังใจ ไม่ได้ต้องการมากินฟรี ฉันต้องการมาอุดหนุน และที่ฉันให้เธอ 100 หยวน เพราะจะแสดงให้เธอรู้ว่า "ค้าขายต้องซื่อสัตย์ ต้องรู้จักให้ อย่าคิดแต่จะเอา ฉันสั่งก๋วยเตี๋ยวชามเดียว แต่เธอทำให้ 3 ชาม แสดงว่าเธอใจกว้าง เก็บ 100 นี้ไว้ มันคือเงินของเมียฉันที่เขาว่าเธอขโมยตุ้มหู เขาละอายใจ เขาพบตุ้มหูแล้ว ราคาตุ้มหู 50 หยวน แต่เขาจ่ายให้เธอ 95 หยวน อีก 5 หยวนคือค่าบะหมี่เธอ".

ข่าวที่เกี่ยวข้อง