คอลัมน์ผู้หญิงท่องโลก: จุดเล็กๆ... ก้าวผ่านกาลเวลา

ข่าวทั่วไป 20 ตุลาคม พ.ศ. 2562 —หนังสือพิมพ์ไทยโพสต์

ถนอมจิต คงจิตต์งาม thanomjitk9@gmail.com ช่วงนี้ดิฉันมีโอกาสเดินทางไปสัมผัสเรื่องราวของป่าและคนปลูกป่าบ่อยๆ ทำให้เห็นถึงความมหัศจรรย์ของธรรมชาติ ที่เริ่มต้นจากจุดเล็กๆ จากเมล็ดจิ๋วๆ จากต้นเล็กๆ จากกิ่งน้อยๆ เดินทางผ่านกาลเวลา ก็เติบโตกลายเป็นผืนป่าใหญ่ ให้ร่มเงากับผู้คน และเป็นที่อาศัยของฝูงนก ฝูงกาได้ ที่สวนของลุงเจือ ศรีสม เป็นอีกพื้นที่หนึ่งของโครงการสวนป่าครัวเรือน ภายใต้การสนับสนุนของบริษัท ปตท. จำกัด (มหาชน) ที่ตำบลห้วยลึก อำเภอบ้านลาด จังหวัดเพชรบุรี บริเวณบ้านของลุงเจือ ดูรื่นรมย์ ต้นไม้ส่วนใหญ่ได้รับการปลูกไว้อย่างเป็นระเบียบ ไม่รกรุงรัง ลักษณะพืชที่ปลูกเป็นการผสมผสานทั้งป่าไม้ สวนผลไม้ พืชผักสวนครัวเข้าด้วยกัน มีพืชบางอย่าง เช่น ต้นบุก ที่เราไม่ค่อยเคยเห็น แถมยังมีดอกไม้หลายชนิดปลูกไว้ตรงทางเข้าบ้าน มีสระน้ำด้านข้าง เพิ่มความชุ่มชื่นไม่น้อย

วันที่ไปสวน ป้า-ภรรยาของลุงเจือ ทำขนมหน่อไม้มาให้กิน ตอนได้ยินชื่อครั้งแรกนึกว่าเป็นขนมแบบกุยช่ายไส้หน่อไม้ แต่จริงๆ แล้วคือเอาหน่อไม้มาต้มจนเป อย ปั่นจนเป็นเนื้อเดียวกัน ห่อด้วยใบตองแล้วเอาไปนึ่ง หน้าตาคล้ายๆ ขนมกล้วย แต่อร่อยมาก กินกับน้ำมะนาวสดคั้น รสอมหวาน อมเปรี้ยว แต่มีความหอมของมะนาวพันธุ์เพชรบุรีอยู่ด้วย ทำให้รู้สึกชื่นใจ

ลุงเจือบอกว่า เป็นเกษตรกรมาทั้งชีวิต สิ่งที่เราตื่นตา ตื่นใจอยู่ในสวนอย่างที่เห็นนั้น เริ่มต้นจากการลงมือทำงานทุกวัน วันละเล็ก วันละน้อย พืชต่างๆ ก็เกิดจากการเพาะเมล็ดบ้าง เป็นกิ่งพันธุ์ เป็นต้นน้อยๆ บ้าง เห็นอะไรดีๆ ก็เอามาปลูก พอผ่านไปนานเข้า พืชผักก็เริ่มเต็มสวน ทุกวันนี้ก็เลยได้ทั้งเก็บกินและเก็บขาย ทำให้เลี้ยงตัวเองได้

ที่สำคัญคือช่วงที่มะนาวราคาแพง ถือเป็นโอกาสทองของลุงเจือ เพราะมะนาวเมืองเพชรขึ้นชื่อเรื่องความหอมและน้ำดี มีพ่อค้า แม่ค้ามารับซื้อถึงที่

ขณะที่สวนของลุงชื้น ก็เป็นแหล่งรวมสวนป่าในพื้นที่ 25 ไร่ ปลูกพืชหลายชนิดแบบผสมผสาน ทั้งไม้เศรษฐกิจ ไม้ผล พืชหัว พืชอาหาร สมุนไพร และไม้พื้นบ้าน

มีชนิดของพืชที่หลากหลายมากกว่า 30 ชนิด ประกอบด้วย ยางพารา มะนาว ทุเรียน มะละกอ กล้วย ขนุน มะม่วง เงาะ ชมพู่ น้อยหน่า หว้า มังคุด สะตอ มะรุม มะกรูด บุก กระชาย ไผ่ ตะไคร้ มะม่วงหิมพานต์ สมอ สามพันตา มะกร่ำ สะเดา มะขาม มะพลับ ตำลึง มะเขือพวง กะเพรา ฟักทอง บวบ เผือก พริกไทย ยอ และแก้วมังกร

ปัจจุบันมีรายได้จากสวนป่าครัวเรือนเพียงพอที่จะเลี้ยงครอบครัว และจุนเจือเพื่อนร่วมชุมชนที่มาช่วยงานอยู่ในสวนอีก 3 ครอบครัว

เรื่องของป่าที่เห็น ทำให้ดิฉันนึกไปถึงเรื่องของเวลา เวลาผ่านไปต้นไม้เล็กๆ ก็เติบโตเป็นต้นใหญ่ ปริมาณพืชที่ปลูก เริ่มต้นจากไม่กี่ต้น ครั้นเวลาผ่านไปก็งอกงามและงอกเงยกลายเป็นสวน เป็นป่า

ดูเหมือนว่าเวลาคือสินทรัพย์สำคัญที่ไม่ต้องซื้อหา แต่มีค่ามากที่สุด

เพราะแค่เราไม่เริ่มลงมือทำสิ่งที่ตั้งใจตั้งแต่บัดนี้ ...เมื่อเวลาในชีวิตผ่านไป ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น หากลุงเจือกับลุงชื้นไม่เริ่มต้นปลูกต้นไม้ ตั้งแต่ 30 ปีก่อน ก็คงไม่มีสวน ไม่มีผลไม้มาเลี้ยงชีพคนในครอบครัวได้วันนี้

ต้นไม้ทุกต้นต้องอาศัยเวลาในการเติบโตจากไม้เล็กๆ เป็นต้นไม้ใหญ่ให้ผลได้ การงานใดๆ ก็ต้องใช้เวลาจึงจะเห็นผลของงานที่ทำ ซึ่งก็ไม่ใช่ว่าผลที่ออกมาจะเป็นความสำเร็จอย่างเดียวเท่านั้น ทำแล้วล้มเหลวก็มีมากมาย และเมื่อลงมือแก้ไขก็ต้องอาศัยเวลาเป็นตัวช่วยอีกเช่นกัน

วันนี้จึงเป็นเวลาที่สำคัญที่สุด... สำหรับการเริ่มต้นทุกสิ่งทุกอย่างที่ตั้งใจ และยังไม่สายเกินไป หากเราจะเริ่มต้นคิดและลงมือทำอะไรสักอย่างในตอนนี้ แม้ว่าสิ่งนั้นจะเป็นเพียงจุดเริ่มต้นเล็กๆ ก็ตาม

เวลาเป็นสิ่งที่ไม่ต้องซื้อหา แต่เป็นสิ่งมีค่า มากที่สุด และถ้าเวลาหมด เงินทองมากมายสูงเท่าภูเขาเหล่ากา ก็เอามาซื้อเวลาชีวิตต่อไม่ได้เสียด้วย.


เราใช้ cookies เพื่อบริการที่ดีขึ้นสำหรับคุณ อ่านข้อตกลงการใช้บริการ