การขายหุ้น บมจ.กัลฟ์ ดีเวลลอปเมนท์ [GULF] จำนวน 416 ล้านหุ้นของ Singtel SINGTEL GLOBAL INVESTMENT PTE. LTD.(Singtel) กลายเป็นคำถามที่หลายคนสงสัย แต่ยังไม่มีใครกล้าถามว่า บริษัทโทรคมนาคมยักษ์ใหญ่ของสิงคโปร์เห็นอะไร จึงตัดสินใจขายหุ้นล็อตใหญ่ในช่วงนี้
คำตอบง่ายที่สุดตามที่ Singtel บอกเองว่าเป็นการล็อกกำไร จัดสรรเงินทุนใหม่ และเดินหน้าตามแผน Asset Recycling ของกลุ่ม
หากจะคำตอบที่ลึกกว่านั้น คือ Singtel อาจไม่ได้มองว่า GULF เป็นหุ้นไม่ดี เพียงแต่มองว่าเมื่อเทียบกับโอกาสลงทุนอื่นทั่วโลก การถือ GULF เพิ่มในน้ำหนักเดิมอาจไม่ใช่ทางเลือกที่ให้ผลตอบแทนดีที่สุดอีกต่อไป
นี่คือจุดสำคัญที่ต้องแยกให้ออกระหว่างการ "ขายหุ้นที่ถืออยู่เพราะไม่ดี" กับ "ขายเพราะมีการลงทุนอื่นที่ดีกว่า"
ตอนนี้ Singtel ไม่ได้ขาย GULF ทั้งหมด หลังดีลนี้ Singtel ยังเหลือหุ้น GULF อยู่เกือบ 5% ถือเป็นมูลค่ามหาศาล แปลว่าบริษัทไม่ได้ตัดขาดจาก GULF ไม่ได้ส่งสัญญาณว่าหมดอนาคต และไม่ได้ถอนตัวจากโครงสร้างธุรกิจไทยโดยสิ้นเชิง
แต่การขายออก 2.7845% ก็ไม่ใช่เรื่องเล็ก เพราะเป็นเงินระดับเกือบ 2.5 หมื่นล้านบาท การตัดสินใจแบบนี้ย่อมผ่านการประเมินแล้วว่าเงินก้อนนี้ควรถูกดึงออกมาใช้งานอย่างอื่น
ในมุมของ Singtel คำถามจึงไม่ใช่แค่ว่า GULF จะขึ้นต่อไหม?
แต่เป็นคำถามว่า เงินจำนวน 1.2 พันล้านดอลลาร์สิงคโปร์ (SGD) ที่จมอยู่ใน GULF ถ้านำไปลงทุนใน Data Center, AI Infrastructure หรือธุรกิจดิจิทัลที่ Singtel ควบคุมเอง จะให้ผลตอบแทนดีกว่าหรือไม่?
นี่คือหัวใจของดีลนี้
GULF เป็นสินทรัพย์ที่ดีพอจะขายได้ ขายได้ในขนาดใหญ่ และขายแล้วยังมีกำไรให้รับรู้ นั่นทำให้หุ้น GULF กลายเป็นแหล่งสินทรัพย์ที่มีสภาพคล่องสูงที่เหมาะสมสำหรับ Singtel ในจังหวะที่บริษัทกำลังเปลี่ยนผ่านจากธุรกิจโทรคมนาคมดั้งเดิมไปสู่ธุรกิจ Digital Infrastructure
อีกประเด็นที่น่าสนใจคือ GULF หลังควบรวมกับ บมจ.อินทัช โฮลดิ้งส์ [INTUCH] ไม่ใช่สินทรัพย์แบบเดิมที่ Singtel เคยถือ
ย้อนความเล็กน้อย เดิม Singtel ถือ INTUCH เพราะต้องการ exposure ไปยัง บมจ.แอดวานซ์ อินโฟร์ เซอร์วิส [ADVANC] หรือ AIS ซึ่งเป็นธุรกิจโทรคมนาคมที่เข้าใจง่ายและใกล้เคียงกับธุรกิจหลักของ Singtel แต่หลังโครงสร้างใหม่ Singtel ไม่ได้ถือแค่ AIS ทางอ้อมอีกต่อไป แต่ถือหุ้นใน GULF ซึ่งมีทั้งโรงไฟฟ้า LNG โครงสร้างพื้นฐาน Data Center และ AIS รวมอยู่ในบริษัทเดียว
พูดง่าย ๆ คือ จากเดิมที่ Singtel เคยถือโทรคมนาคมไทย วันนี้ Singtel ถือหุ้นโครงสร้างพื้นฐานไทยขนาดใหญ่ ซึ่งมีโทรคมนาคมเป็นเพียงส่วนหนึ่ง
สำหรับนักลงทุนทั่วไป นี่อาจดูเป็นข้อดี เพราะ GULF มีหลายเครื่องยนต์การเติบโต แต่สำหรับ Singtel ซึ่งเป็นบริษัทโทรคมนาคมระดับภูมิภาค การมี exposure ต่อพลังงานและเศรษฐกิจไทยมากขึ้น อาจไม่ใช่น้ำหนักที่บริษัทต้องการถือมากเท่าเดิม
สมมติว่าคุณเป็นผู้จัดการพอร์ตระดับโลก คุณมีเงินลงทุนในหลายประเทศ ทั้งอินเดีย สิงคโปร์ ออสเตรเลีย ไทย และตลาด Data Center ทั่วเอเชีย คุณจะไม่ได้ถามแค่ว่าหุ้นไทยตัวนี้ดีหรือไม่ แต่จะถามว่าเงินก้อนนี้ควรอยู่ในประเทศไหน ธุรกิจไหน และธีมไหน
ตรงนี้เองที่สมมติฐานเรื่อง การเติบโตในประเทศไทยเริ่มโตช้า จนถึงเริ่มมีน้ำหนักในฐานะปัจจัยแวดล้อมเข้ามาเกี่ยวข้อง
ประเทศไทยกำลังเผชิญปัญหาโครงสร้างระยะยาว ทั้งอัตราเกิดต่ำ สังคมสูงวัย การบริโภคในประเทศที่โตไม่แรง และ GDP ระยะยาวที่อาจขยายตัวต่ำกว่าหลายประเทศในเอเชีย ธุรกิจที่มีฐานรายได้หลักอยู่ในประเทศไทย จึงอาจถูกมองว่ามีเพดานการเติบโตจำกัดกว่า
GULF แม้จะไม่ใช่ธุรกิจค้าปลีกหรืออสังหาริมทรัพย์ที่ผูกกับจำนวนประชากรโดยตรง แต่ฐานธุรกิจหลักจำนวนมากยังเชื่อมกับประเทศไทย ไม่ว่าจะเป็นไฟฟ้า โครงสร้างพื้นฐาน โทรคมนาคมผ่าน AIS และ Data Center ในประเทศ
โดยธุรกิจในเครือ GULF เน้นหากินกับการผูกขาดเหมือนเจ้าสัวในสมัยก่อนที่สุดท้ายติดกับดักของการเติบโตในประเทศ และไม่มีศักยภาพในการแข่งขันนอกประเทศ หรือชาวโลก เพราะคุ้นชินและชำนาญกับแนวทางการเติบโตดังกล่าวมาตลอด
ถ้ามองจากสายตานักลงทุนต่างชาติ คำถามจึงอาจไม่ใช่ว่า GULF จะโตหรือไม่ แต่คือ GULF จะโตเร็วพอเมื่อเทียบกับอินเดีย AI Cloud และ Data Center ระดับภูมิภาคหรือไม่
นี่คือความแตกต่างสำคัญ
GULF อาจยังโต
แต่ Singtel อาจมองว่ามีที่อื่นโตเร็วกว่า
เมื่อเทียบกับ Bharti Airtel (Airtel) บริษัทโทรคมนาคมข้ามชาติสัญชาติอินเดีย ซึ่งเป็นหนึ่งในผู้ให้บริการโทรศัพท์มือถือและเครือข่ายอินเทอร์เน็ตที่ใหญ่ที่สุดในโลกจะเห็นภาพยิ่งชัดขึ้น
จากที่อินเดียมีประชากรขนาดใหญ่กว่า โครงสร้างประชากรอายุน้อยกว่า การใช้ดาต้าเพิ่มขึ้นเร็วกว่า และเศรษฐกิจมีแนวโน้มเติบโตสูงกว่าไทยในระยะยาว
ดังนั้น แม้ Airtel อาจมีราคาหุ้นที่แพง หรือ valuation ไม่ถูก แต่ Singtel อาจยอมถือ เพราะเป็นตลาดที่ยังมี runway ใหญ่กว่า
ขณะที่ GULF แม้เป็นบริษัทคุณภาพสูง มีฐานธุรกิจมั่นคง และมีบทบาทสำคัญในโครงสร้างพื้นฐานไทย แต่เมื่อมองจากพอร์ตระดับภูมิภาค อาจไม่ได้จำเป็นต้องถือเต็มน้ำหนักเท่าเดิม
อย่างไรก็ตาม การบอกว่า Singtel ขาย GULF เพราะไทยไม่มีการเติบโตทางด้านประชากร เพียงเหตุผลเดียว อาจเป็นการด่วนสรุปเกินไป
เพราะ GULF วันนี้ไม่ใช่แค่โรงไฟฟ้าไทยแบบเดิม บริษัทพยายามยกระดับตัวเองเป็น Infrastructure Platform ที่มีทั้งพลังงาน, LNG, โทรคมนาคม, Data Center, Cloud และ บริการดิจิทัล หากทำสำเร็จ การเติบโตในอนาคตจะไม่ได้ขึ้นอยู่กับจำนวนประชากรไทยโดยตรงเท่านั้น แต่ขึ้นกับความต้องการใช้ไฟฟ้า โครงสร้างพื้นฐานดิจิทัล การลงทุนของ Hyperscaler และการเติบโตของเศรษฐกิจดิจิทัลด้วย
ดังนั้น ข้อสรุปที่สมเหตุสมผลที่สุดคือ Singtel ไม่ได้ขายเพราะมองว่า GULF แย่ แต่ขายเพราะ GULF กลายเป็นสินทรัพย์ที่เหมาะจะล็อกกำไรในจังหวะที่บริษัทต้องการเงินไปลงทุนในธีมที่ใหญ่กว่า เร็วกว่า และควบคุมเองได้มากกว่า
ถ้าจะจัดลำดับเหตุผล น่าจะเป็นดังนี้
อันดับแรก Singtel ต้องการทำ Asset Recycling เพื่อปลดล็อกเงินจากสินทรัพย์ที่มีกำไรแล้ว
อันดับสอง Singtel ต้องการนำเงินไปลงทุนใน Data Center และ AI Infrastructure ซึ่งเป็นธีมหลักของบริษัทในรอบใหม่
อันดับสาม GULF หลังควบรวม INTUCH ไม่ใช่ Pure telecom exposure แบบเดิม จึงไม่จำเป็นต้องถือในน้ำหนักสูงเท่าเดิม
อันดับสี่ ปัจจัยโครงสร้างของเศรษฐกิจไทย เช่น ประชากรโตช้าและ GDP โตต่ำ อาจทำให้ GULF ไม่ได้ดูน่าถือเพิ่มเมื่อเทียบกับตลาดอย่างอินเดียหรือธุรกิจ AI Infrastructure
พูดให้สั้นที่สุด Singtel อาจไม่ได้คิดว่า GULF จะไม่โต แต่อาจคิดว่า เงินก้อนเดียวกัน หากอยู่ใน Data Center, AI และตลาดที่มีการเติบโตสูงกว่า อาจทำงานได้ดีกว่า
นี่จึงไม่ใช่สัญญาณ หนี GULF
แต่เป็นสัญญาณ ลดน้ำหนัก GULF เพื่อเพิ่มน้ำหนักอนาคตใหม่ของ Singtel นั่นเอง
ธิติ ภัทรยลรดี