มากกว่าแค่ "การลงทะเบียน" แต่นี่คือ "ศักดิ์ศรี" และ "ก้าวแรก" ของศิลปินไทยที่รอคอยมาทั้งชีวิต
ทำไมเราถึงต้องตื่นเต้น? ทำไมการลงทะเบียนศิลปินทัศนศิลป์ในครั้งนี้ถึงมีความหมายมหาศาล?
สำหรับหลายคน งานศิลปะอาจเป็นเพียงงานอดิเรก แต่สำหรับ "ศิลปิน" ที่สู้ทนทำงานมานับสิบปี โดยเฉพาะคนที่ทำอาชีพอื่นควบคู่ไปด้วย มักจะเจอกับคำดูแคลนว่า "ไม่ใช่ศิลปินตัวจริง" "จะไปซื้อทำไมมันไม่ใช่ศิลปิน" แม้กระทั่งผู้ที่ไม่ได้ผ่านสถาบันศิลปะมาโดยตรง หรือถูกกีดกันจากโอกาสเพียงเพราะไม่มี "วิทยฐานะ" รับรอง
วันนี้... ทุกอย่างกำลังจะเปลี่ยนไป?
ทำไมการได้รับการรับรองครั้งนี้ถึงสำคัญ
* การยอมรับในฐานะ "อาชีพ" : จากเดิมที่ต้องระบุว่าเป็น "รับจ้าง" หรือ "ว่างงาน" วันนี้เราสามารถยืดอกพูดได้อย่างเต็มปากในทุกนิติกรรมสัญญาว่าเราคือ #ศิลปินทัศนศิลป์ อย่างเป็นทางการ
* เปิดประตูสู่สากล : การขอ Visa จะไม่เป็นเรื่องยากอีกต่อไป เมื่อเรามีวิทยฐานะที่รัฐบาลรับรอง เป็นอาชีพอิสระที่มีตัวตนจริงในระบบ
* สิทธิทางสังคมที่เท่าเทียม : ตั้งแต่การทำธุรกรรม ไปจนถึงการเซ็นรับรองบุตร เราจะมี "อาชีพ" ที่ถูกกฎหมายรองรับ ไม่ใช่คนไร้ตัวตนในเชิงนิติกรรมอีกต่อไป
* กำลังใจให้ศิลปินตัวเล็กๆ : ส่วนลดหย่อนภาษี 100,000 บาท สำหรับนักสะสม อาจดูไม่มากสำหรับศิลปินเบอร์ใหญ่ แต่มันคือโอกาสทองของศิลปินทั่วไปที่ขายงานในราคาหลักหมื่น ที่จะช่วยให้ซื้องานได้ง่ายขึ้น และเป็นแรงผลักดันให้เรามีกำลังใจสร้างสรรค์งานต่อไป
ก้าวแรกเพื่อ "ส่วนรวม"
นี่คือครั้งแรกที่รัฐบาลอนุมัติสิทธิ์นี้ให้กับวงการศิลปะ แม้ตอนนี้จะเริ่มต้นที่ทัศนศิลป์ แต่คือโมเดลนำร่องที่จะขยายไปสู่ศิลปินแขนงอื่นๆ ในอนาคต นี่ไม่ใช่แค่เรื่องของใครคนใดคนหนึ่ง แต่มันคือการวางรากฐานให้คนรุ่นหลัง
> "คำว่าศิลปินทัศนศิลป์ จะอยู่ติดตัวเราไปจนตาย"
> เรื่องภาษี... ไม่ต้องกังวล
การเข้าสู่ระบบคือการแสดงตัวตนเป็นพลเมืองที่ปกติ การเสียภาษีเป็นเรื่องธรรมดาเหมือนที่เราจ่าย VAT ทุกครั้งที่เข้า 7-11 และหากรายได้ไม่ถึงเกณฑ์ที่กำหนด ก็ไม่มีภาระต้องจ่ายเพิ่ม รัฐบาลคิดมาให้แล้วเพื่อให้เราอยู่ในวงจรอาชีพได้อย่างสง่างาม
สุดท้ายแล้ว การลงทะเบียนคือสิทธิ์ส่วนบุคคล
แต่สำหรับ "โย" และเพื่อนศิลปินอีกหลายคน นี่คือการประกาศว่าเรามีตัวตน เรามีอาชีพ และเราคือส่วนหนึ่งของการขับเคลื่อนประเทศนี้อย่างมีศักดิ์ศรี