
นายแพทย์ธิติ แสวงธรรม อธิบดีกรมอนามัย มอบหมายให้ให้นายแพทย์ปกรณ์ ตุงคะเสรีรักษ์ รองอธิบดีกรมอนามัย กำกับติดตามการดำเนินงานป้องกันโรคขาดสารไอโอดีน โดยนายแพทย์อรรถสิทธิ์ แดงมณี ผู้อำนวยการสำนักโภชนาการ ร่วมกับ ดร.ปิยพรรณ ตระกูลทิพย์ รองผู้อำนวยการศูนย์อนามัยที่ 2 พิษณุโลก และภาคีเครือข่าย นายสียนต์ ตาคำ รองปลัดองค์การบริหารส่วนตำบลพบพระ นางอำไพ แสนทอน หัวหน้ากลุ่มงานส่งเสริมสุขภาพ สำนักงานสาธารณสุขจังหวัดตาก นายแพทย์วีระชัย เขมกิจการ โรงพยาบาลพบพระ และนางพัชริน เสทะสิงห์ ผู้อำนวยการโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านมอเกอร์ ลงพื้นที่เยี่ยมเสริมพลังการป้องกันโรคขาดสารไอโอดีน ระหว่างวันที่ 3-4 พฤศจิกายน 2569 ณ อำเภอพบพระ จังหวัดตาก เพื่อพัฒนาระบบป้องกันโรคขาดสารไอโอดีนอย่างยั่งยืน นายแพทย์ธิติ แสวงธรรม อธิบดีกรมอนามัย กล่าวว่า การขาดสารไอโอดีนยังคงเป็นปัญหาสาธารณสุขสำคัญ เนื่องจากส่งผลกระทบโดยตรงต่อพัฒนาการทางสมองและสติปัญญาของเด็กตั้งแต่ช่วงอยู่ในครรภ์มารดาจนถึงอายุ 3 ปี รวมถึงส่งผลต่อการเรียนรู้ของเด็ก คุณภาพชีวิตของวัยทำงานและผู้สูงอายุ ตลอดจนก่อให้เกิดความสูญเสียทางเศรษฐกิจและสังคมของประเทศ กรมอนามัยจึงเดินหน้าขับเคลื่อนการขจัดโรคขาดสารไอโอดีนอย่างต่อเนื่อง ผ่านการสร้างความรอบรู้ให้ประชาชนและส่งเสริมการมีส่วนร่วมของชุมชน

นายแพทย์ปกรณ์ ตุงคะเสรีรักษ์ รองอธิบดีกรมอนามัย กล่าวเสริมว่า กรมอนามัย ให้ความสำคัญกับประชาชนทุกกลุ่มวัย โดยเฉพาะการยกระดับการป้องกันโรคขาดสารไอโอดีนในโรงเรียนและชุมชนพื้นที่ห่างไกล กรมอนามัยจึงได้ลงพื้นที่เยี่ยมเสริมพลังการป้องกันโรคขาดสารไอโอดีน ณ อำเภอพบพระ จังหวัดตาก เพื่อติดตามภาวะคอพอกในเด็กนักเรียน ตรวจระดับไอโอดีนในปัสสาวะ สำรวจพฤติกรรมการบริโภคอาหารที่เป็นแหล่งไอโอดีน ติดตามการจัดอาหารกลางวันและมาตรการน้ำเสริมไอโอดีนในโรงเรียนภายใต้โครงการ กพด. รวมถึงเยี่ยมครัวเรือนและร้านค้า เพื่อตรวจสอบคุณภาพเกลือบริโภคและเครื่องปรุงรสเสริมไอโอดีน นายแพทย์อรรถสิทธิ์ แดงมณี ผู้อำนวยการสำนักโภชนาการ กล่าวว่า การลงพื้นที่ในครั้งนี้ กรมอนามัยได้หารือร่วมกับภาคีเครือข่ายในการขับเคลื่อนความร่วมมือระหว่างท้องถิ่น โรงพยาบาล โรงเรียน ครอบครัว และชุมชน มุ่งส่งเสริมการบริโภคอาหารที่มีไอโอดีน การเข้าถึงเกลือและเครื่องปรุงรสเสริมไอโอดีนที่มีคุณภาพตั้งแต่แหล่งผลิตถึงร้านค้าชุมชน ตลอดจนการสื่อสารสร้างความรอบรู้ที่สอดคล้องกับความหลากหลายทางภาษาและวัฒนธรรมของกลุ่มชาติพันธุ์ในพื้นที่ เพื่อพัฒนาระบบป้องกันโรคขาดสารไอโอดีนอย่างยั่งยืน และขยายผลสู่โรงเรียนและชุมชนอื่นต่อไป