ก่อนข่าวประกาศงบ นักลงทุนจำนวนมากคาดหวังว่า บมจ.ทรู คอร์ปอเรชั่น [TRUE] จะรายงานผลประกอบการที่แข็งแกร่ง และบริษัทก็ทำได้จริง
ไตรมาส 2/2569 TRUE มีกำไรสุทธิ 6.6 พันล้านบาท เติบโตประมาณ 222% เมื่อเทียบกับปีก่อน (หรือมากกว่า 3 เท่า) นับเป็น ไตรมาสที่ 6 ติดต่อกันที่มีกำไร ขณะที่ EBITDA เพิ่มขึ้น 13.5% YoY เป็น 28.3 หมื่นล้านบาท รายได้จากการให้บริการไม่รวมค่า IC เพิ่มขึ้น 0.8% YoY
รวมถึงยังอนุมัติจ่ายเงินปันผลระหว่างกาล 0.15 บาทต่อหุ้น หรือคิดเป็นเงินรวมประมาณ 5.2 พันล้านบาท สะท้อนว่าผลกำไรเริ่มเปลี่ยนเป็นกระแสเงินสดที่พร้อมส่งคืนผู้ถือหุ้นได้จริง อีกทั้งบริษัทยังคงลด Leverage ลงเหลือ 3.7 เท่า พร้อมยืนยันเป้าหมายรายได้ และ EBITDA ทั้งปีเอาไว้ตามเดิม
หากมองเฉพาะพื้นฐาน นี่ถือเป็นงบที่นักลงทุนส่วนใหญ่ต้องเรียกว่าแข็งแกร่ง ทั้งกำไร การจ่ายปันผล การเติบโตของ EBITDA และวินัยทางการเงิน ล้วนเป็นสิ่งที่นักลงทุนระยะยาวอยากเห็นจากบริษัทหลังการควบรวมกิจการ
แต่สิ่งที่ตลาดเลือกให้น้ำหนักกลับไม่ใช่งบการเงิน
ตลาดกลับให้น้ำหนักกับข่าวว่า China Mobile ยืนยันแผนขายหุ้น TRUE เพียงบางส่วน จากสัดส่วนการถือหุ้นประมาณ 7.81% มากกว่า แม้ข่าวดังกล่าวจะไม่ได้หมายถึงการขายหุ้นทั้งหมด และยังไม่มีผลต่อการดำเนินธุรกิจของ TRUE
แต่เพียงการที่ผู้ถือหุ้นรายใหญ่ระดับ Strategic Shareholder มีแนวโน้มลดสัดส่วนการถือหุ้น ก็เพียงพอที่จะสร้างแรงกดดันทางจิตวิทยาต่อราคาหุ้นได้ทันที
นี่สะท้อนความจริงข้อหนึ่งของตลาดหุ้นว่า
ราคาหุ้นไม่ได้สะท้อนเฉพาะผลประกอบการ แต่สะท้อน ความคาดหวังต่ออุปสงค์และอุปทานของหุ้น ด้วย
ประเด็นดังกล่าว ต่อให้บริษัทมีกำไรเพิ่มขึ้นอีกหลายพันล้านบาท แต่หากตลาดเชื่อว่าจะมีหุ้นจำนวนมหาศาลเข้าสู่ตลาดในอนาคต นักลงทุนจำนวนหนึ่งก็พร้อมจะชะลอการซื้อเพื่อรอรับหุ้นในราคาที่ถูกกว่า
หรือ พูดอีกแบบหนึ่งคือ กำไรเป็นเรื่องของ คุณค่าของกิจการ แต่การขายหุ้นของผู้ถือหุ้นใหญ่ เป็นเรื่องของ สมดุลระหว่างคนซื้อกับคนขาย
และในระยะสั้น สมดุลของอุปสงค์และอุปทานมักมีอิทธิพลต่อราคามากกว่าคุณค่าพื้นฐาน
สิ่งนี้ไม่ได้เกิดขึ้นกับ TRUE เป็นครั้งแรก
ในอดีต ตลาดหุ้นทั่วโลกเคยมีตัวอย่างลักษณะเดียวกันอยู่หลายครั้ง
กรณีของ Alibaba หลัง SoftBank ทยอยลดสัดส่วนการถือหุ้น แม้ผลประกอบการของ Alibaba หลายไตรมาสยังแข็งแกร่ง แต่ทุกครั้งที่ตลาดรับรู้ว่าผู้ถือหุ้นรายใหญ่จะขายหุ้นเพิ่ม ราคาหุ้นก็มักเผชิญแรงกดดัน เพราะนักลงทุนกังวลเรื่อง Supply ของหุ้นมากกว่ากำไรในระยะสั้น
กรณี Tesla ก็เช่นเดียวกัน หลายช่วงที่ Elon Musk ขายหุ้นเพื่อระดมเงินสำหรับการซื้อ Twitter แม้ผลประกอบการของ Tesla ยังเติบโต แต่ราคาหุ้นกลับปรับตัวลงแรง เนื่องจากตลาดมองว่าผู้ถือหุ้นรายใหญ่กำลังเพิ่มอุปทานหุ้นเข้าสู่ตลาด
แม้แต่ในตลาดหุ้นไทยเอง ก็เคยเกิดเหตุการณ์คล้ายกันกับหลายบริษัทที่มีผู้ถือหุ้นใหญ่ทำ Big Lot หรือประกาศลดสัดส่วนการถือหุ้น แม้ว่าธุรกิจจะไม่ได้เปลี่ยนแปลงเลย แต่ราคาหุ้นกลับอ่อนตัวจากแรงกดดันด้านจิตวิทยาและความกังวลเรื่องหุ้นที่จะออกมาขายในอนาคต
สิ่งที่น่าสนใจคือ ข่าวดีจากผลประกอบการมักส่งผลต่อ มูลค่าระยะยาว
ขณะที่ข่าวการขายหุ้นของผู้ถือหุ้นใหญ่มักส่งผลต่อ ราคาหุ้นระยะสั้น
นักลงทุนระยะสั้นจึงมักสนใจว่าใครกำลังจะขาย
แต่นักลงทุนระยะยาวจะสนใจว่า บริษัทยังสร้างกำไรได้หรือไม่
ในกรณีของ TRUE งบไตรมาส 2/2569 บอกว่าบริษัทกำลังเดินมาถูกทาง การควบรวมเริ่มสร้าง Synergy ได้จริง EBITDA เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง หนี้ลดลง และเริ่มกลับมาจ่ายเงินปันผลอย่างสม่ำเสมอ ซึ่งทั้งหมดเป็นสัญญาณบวกต่อคุณภาพของธุรกิจ
ขณะที่ข่าว China Mobile เป็นอีกประเด็นหนึ่ง ซึ่งเกี่ยวข้องกับโครงสร้างผู้ถือหุ้น ไม่ใช่ผลการดำเนินงานของบริษัทโดยตรง หากมีการขายจริง ผลกระทบหลักจะอยู่ที่แรงกดดันด้านอุปทานของหุ้นและความเชื่อมั่นในระยะสั้น มากกว่าจะกระทบต่อความสามารถในการทำกำไรของ TRUE เอง
เรื่องนี้เป็นตัวอย่างที่ดีว่า ตลาดหุ้นไม่ได้ให้รางวัลกับข่าวดีทุกข่าว และไม่ได้ลงโทษข่าวร้ายทุกข่าวในทันที
ในระยะสั้น ราคาหุ้นอาจเคลื่อนไหวตาม กระแสข่าว และ แรงซื้อแรงขาย
แต่ในระยะยาว สิ่งที่กำหนดมูลค่าของบริษัท ยังคงเป็น กำไร กระแสเงินสด ความสามารถในการแข่งขัน และการสร้างผลตอบแทนให้ผู้ถือหุ้น
ดังนั้น สิ่งที่นักลงทุนควรมองจึงอาจไม่ใช่ว่า วันนี้หุ้นขึ้นหรือลงเพราะข่าวอะไร?
แต่ควรมองว่า ข่าวนั้นเปลี่ยนแปลงคุณค่าของกิจการจริงหรือเป็นเพียงการเปลี่ยนแปลงของผู้ถือหุ้น เพราะสองเรื่องนี้ แม้จะทำให้ราคาหุ้นเคลื่อนไหวเหมือนกัน แต่มีความหมายต่อการลงทุนแตกต่างกันอย่างสิ้นเชิง
โดย ธิติ ภัทรยลรดี