องค์การสหประชาชาติ (UN) เปิดเผยรายงานการสำรวจภาวะเศรษฐกิจและสังคมของเอเชียและแปซิฟิกประจำปี 2569 โดยระบุว่า ความขัดแย้งที่กำลังเกิดขึ้นในตะวันออกกลางกำลังเพิ่มแรงกดดันครั้งใหม่ต่อแนวโน้มเศรษฐกิจของเอเชียและแปซิฟิก โดยส่งผลกระทบต่อตลาดพลังงาน สินค้าโภคภัณฑ์ ตลอดจนเส้นทางการค้าและการเชื่อมต่อ ในช่วงเวลาที่เศรษฐกิจโลกมีความไม่แน่นอนสูงอยู่แล้ว
รายงานดังกล่าวจัดทำโดยคณะกรรมาธิการเศรษฐกิจและสังคมแห่งสหประชาชาติสำหรับเอเชียและแปซิฟิก (ESCAP) และมีการเผยแพร่ในวันจันทร์ (20 เม.ย.) โดย ESCAP เน้นย้ำว่า ราคาพลังงานและอาหารที่สูงขึ้น ประกอบกับอุปสงค์ทั่วโลกที่อ่อนแอลง กำลังบดบังแนวโน้มการเติบโตทางเศรษฐกิจ และทำให้ค่าครองชีพปรับตัวสูงขึ้นทั่วทั้งภูมิภาค
ESCAP คาดการณ์ว่า กลุ่มประเทศกำลังพัฒนาในภูมิภาคเอเชียและแปซิฟิกจะขยายตัวโดยเฉลี่ยที่ 4% ในปี 2569 ลดลงจากระดับ 4.6% ในปี 2568 และอัตราเงินเฟ้อจะเพิ่มขึ้นสู่ระดับเฉลี่ย 4.6% ในปี 2569 จากระดับ 3.5% ในปี 2568 อย่างไรก็ตาม แม้เศรษฐกิจจะชะลอตัวลงบ้าง แต่คาดว่าเอเชียและแปซิฟิกจะยังคงเป็นภูมิภาคกำลังพัฒนาที่เติบโตเร็วที่สุดในโลก
แต่ถึงกระนั้นก็ตาม การจะรักษาแนวโน้มการเติบโตเช่นนี้ไว้ได้นั้นจำเป็นต้องมีการปรับเปลี่ยนอย่างค่อยเป็นค่อยไป จากแนวทางการเติบโตที่ขับเคลื่อนโดยการส่งออกเป็นหลัก ไปสู่การผลักดันอุปสงค์ภายในประเทศและภายในภูมิภาคให้แข็งแกร่งขึ้น โดยสิ่งสำคัญอันดับแรกในเรื่องนี้ ได้แก่ การเพิ่มผลิตภาพ การขยายการคุ้มครองทางสังคม การปรับปรุงการเข้าถึงแหล่งเงินทุน และการเสริมสร้างความเข้มแข็งของการเชื่อมต่อทางดิจิทัลและทางกายภาพทั่วทั้งภูมิภาค โดยรายงานระบุว่าความร่วมมือในระดับภูมิภาคที่ลึกซึ้งยิ่งขึ้นนั้น เป็นหัวใจสำคัญที่จะช่วยชดเชยผลกระทบจากการแตกกลุ่มทางเศรษฐกิจที่เกิดขึ้นทั่วโลก
รายงานของ ESCAP ยังระบุด้วยว่า แรงงานทักษะต่ำและครัวเรือนที่มีรายได้น้อยเป็นกลุ่มที่มีความเปราะบางเป็นพิเศษ เนื่องจากต้องเผชิญกับค่าครองชีพที่สูงขึ้นและเข้าถึงการคุ้มครองทางสังคมได้อย่างจำกัด ในขณะที่ภาระหนี้สาธารณะที่สูงและความเป็นไปได้ที่อัตราดอกเบี้ยจะเพิ่มขึ้นเนื่องจากการคาดการณ์เงินเฟ้อที่สูงขึ้นนั้น อาจจำกัดความสามารถของรัฐบาลในการตอบสนองต่อภาวะช็อกทางเศรษฐกิจครั้งล่าสุดนี้
สำนักข่าวซินหัวรายงานว่า อาร์มิดา ซัลเซียห์ อาลิสจาห์บานา รองเลขาธิการสหประชาชาติและเลขาธิการบริหารของ ESCAP กล่าวว่า เจ้าหน้าที่ผู้กำหนดนโยบายกำลังเผชิญกับมาตรการกีดกันทางการค้าทั่วโลกที่เพิ่มสูงขึ้น ตลอดจนความไม่แน่นอนของนโยบายเศรษฐกิจ และการแตกแยกทางภูมิเศรษฐศาสตร์ ซึ่งท้ายที่สุดแล้วจะส่งผลกระทบต่อประเทศที่มีพื้นที่ในการสนับสนุนด้านนโยบายที่จำกัด และส่งผลกระทบต่อประชาชนที่มีข้อจำกัดในการเข้าถึงการคุ้มครองทางสังคม